Opvallende ‘eye-opener’ in mijn essentie-traject is de rol van gevoeligheid in mijn leven.
Gewend als ik ben om die gevoeligheid als een last te zien,
kwam het voor mij niet meer dan terloops ter sprake.
Dorthe haalde het echter naar voren en verder zoekend tussen de hobbels en obstakels op mijn levensweg,
werd duidelijk dat mijn gevoeligheid eerder een rode draad dan een marginale karaktertrek is.
Een verhelderend inzicht.
Maar minstens even verwarrend, omdat ik hiermee mijzelf en mijn reeds doorlopen levensroute
zo anders moet gaan bekijken.
Een voorbeeld van de scherpzinnigheid van Dorthe,
door tussen de wirwar van feiten en emoties aan het juiste draadje te trekken.
Aandachtig luisteren, het stellen van doortastende vragen, het laten vallen van irrelevante lijnen,
de respectvolle confrontaties, de veilige en warme sfeer; dat brengt je in andere lagen van jezelf.
Het tekent voor mij de waarde van het essentie-traject.
In een paar uur doordringen tot de essentie van iemand, naar je werkelijke beweegredenen,
leek vooraf een zware opgave.
Opmerkelijk genoeg zaten we binnen een half uur al op het juiste spoor en
werden in een intensieve samenspraak belangrijke zaken naar voren gehaald.
In deze context –het zoeken naar je persoonlijke missie- komen los liggende fragmenten
in een nieuwe samenhang te staan.
De weerslag in het zorgvuldig geschreven document is een stevig handvat om
verder mee aan de slag te gaan.
