Counsellor of psycholoog?

Een counsellor is opgeleid tot het werken met psychisch gezonde mensen die in een tijdelijke crisis verkeren.
Hierbij rijst de vraag: "wanneer ben je psychisch gezond?”


Er is een tendens in de samenleving tot het medicaliseren van mensen. Het liefst willen we klachten kunnen diagnosticeren. Het geeft houvast om iets een naam te kunnen geven, en ook kan een diagnose helpen tot erkenning van de klacht en het lijden wat daarmee gepaard gaat.


Toch heeft dit naar mijn idee ook nadelen. Gezonde reacties op levenssituaties worden gezien als ziekte (burnout, stress, spanning, depressieve gevoelens, de gevolgen van trauma, aanpassingsstoornissen ect.).


Als counsellor richt ik me op de kracht van mijn cliënt. Op het gezonde stuk.
Ik ben niet opgeleid tot het stellen van diagnoses. In de ontmoeting met mijn cliënt maak ik een inschatting van de ernst van de klacht. Wanneer deze voorbij mijn competenties ligt, verwijs ik altijd door naar een GZ-psycholoog.


Standaard vraag ik cliënten toestemming voor terugkoppeling aan huisarts. Het staat natuurlijk een ieder vrij om dit wel of niet te willen.


Verder:

  - Werk ik als counsellor niet met protocollen, en gebruik ik geen psychologische tests.
  - Voor counselling is een verwijsbrief van de huisarts niet nodig.
  - De meeste psychologen hebben een (lange) wachttijd. Bij LevensZin is het meestal mogelijk om binnen een week terecht te kunnen. Bij urgentie kan het sneller.